Sonra elleri var fotoğraflarda, dünya tam orada duruyor benim için.
Bu çektiğim doğum sancısı mı, Eylül sancısı mı?
Her birinin bir miladın 9. ayına denk gelmesi, şiirsel bir tesadüf mü yalnızca?
Büyük laflar ediyorum içimden, sözler veriyorum; yok yok yemine bulaşmıyorum.
Kafamda yeniden yeniden kuruyorum bazı hayalleri, her seferinde daha yeşil daha mavi daha siyah. Ahhh ne çok severim siyahı.
Hiçbir şeyi unutmayı sevmiyorum, hiç kimseyi.
Her anına değdiğini düşünmek istemiyorum doğum sancılarının...
Sahi daha ne kadar yaşayacağız?
Ne kadar daha uzak kalacağız o rahatlama anından?
Ne zaman geçecek içimizdeki turistik his, ne zaman tamamlanacağız?
Eylül güzel, Eylül'ü seviyorum. Biri bana en çok Eylül'de gel'sin istiyorum.
