Yeni yıl yeni kararlar hikayesi... Hiçbir zaman işe yaramaz, yaramadı ben beceremedim. Karanlığı severdim, her şey karardı... Sonra senaryolar yazdım uzun boylu karanlık adamların gölgelerine, onları aydınlıkmış gibi anlattım herkese... Öykülerini yazdım kör noktalarına düştüğüm parlak gözlerin bana bakmadıkları ışıklı anlarına... İyilikler yaptım bir sürü, denize attım, karşı kıyıya ulaşamadı hiçbiri... Bir ara dua edip durdum, benim olsun diye. Sonra Tanrı'yla fena bozuştum, baktım umrunda bile değil... Hiyerarşiyi kabullendim. Şükrettim, fark ettim, affettim... Bunların hepsi sırasında ve hepsinden sonra ve önce onu çok sevdim... 'O' değişti bazen, birçoğunda onu gördüm, arada ona rastladım, onu hayal ettim... Kimse beni onun gibi sevmedi, kimseyi onu sevdiğim gibi sevemedim... Çünkü kimse izin vermedi...
Biri elimden tutsa, çok ünlü olabilirdim ama şarkılarımı ben hep içime söyledim... Şimdi, kimse beni duymadıysa ben bunun için kimi suçlayabilirim?
Yeni yıl, yeni kararlarla gelmedi bana, ama yeni hikayeler gelecektir şüphesiz... Ben onları içime anlatacağım... Siz yine de bi zahmet 'Karayı kaldırın maviyi koyun, umudumu yitirmedim', diyeceğim ama karanlık daha mı iyi bilmem ki? Malum 'Bu Allahsız bu yağmur işlemez karanlıkta'...
Sonuçta 'Bir büyük oyun bu yaşamak dediğin...'
İçinde kaybolmak meşru demektir bu...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder