Arşivcilik kötüdür... Kişisel olanından söz ediyorum. Mevsimlere, tarihlere, renklere göre ayrılmış yüzlerce fotoğraf... Sevgi sözleri söyleyen telefon konuşması kayıtları, ses kayıtları... E-postalar, mesajlaşmalar...Sildikçe yerine yenisi geliyor, elime koluma çarpıyor...
MP3 playerımda sesi varmış mesela, çok garip. Telefonumda sarhoş olduğu geceden bir konuşmamızın bir bölümü... "Benim hayatım" diye hitap ediyor bana, ölmüş olmalı o zaman şimdi değil mi? Yok, yaşıyor biliyorum. Yaşasın, uzun uzun...
Ne anlatıyordum ben? Hah, her mevsimde çekilmiş bir fotoğrafımız var; birlikte öğrendiğimiz şarkılar... Hala bir parfüm koklarken, "bu ona yakışırdı" diyorum.
Uzağımda olmana dayanamam, yazmış bana... Kaçtıkça beni buluyor bu fikir. Birileri beni fena kandırdı, onu bulursam çok fena yapacağım ulan! Bir şeyleri yanlış yapmış olmalıyım, bu benim hatam olmalı değil mi?
Bir de... Artık onu sevmiyorum... Artık hiçbir şeyi sevmiyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder