mavi kuş

Geri geldi, dakikada 162 kere vuruşları kalbimin. Aylardır yoklamıyordu. Fena bir bitkinlik. Kelimenin tam anlamıyla bitkinlik. Takatsizlik, isteksizlik, hepsi bir arada.

Durduk yerde, otururken, sakinken; dakikalarca koşmuşum gibi coşuyor, bir beş dakika sonra sakinleşiyor kalbim. Ardında hafifçe terlemiş bir alın ve boyundan büyük bir yorgunluk bırakarak pek tabii ki.

(Müzikal bir ifade gerekiyorsa: Kalbim neden hep olmazlarda, neden hep çıkmaz sokaklarda? Kalbim… Kalbim, kalbim! Dayanmak artık kolay değil, bırakacak gibisin yarı yolda kalbim.)

Uygunsuz sinüs taşikardisi bunun afili adı. Bildiğin çarpıntı işte aslında ama uygunsuzu… Hem benim kalbim niye çarpıyor kardeşim? Boşa yoruyor kendini canım kalbim. Zavallı hamsterlar vardır ya, eğlenmek için mi yaparlar bilmem spor olsun diye mi; kafeslerindeki çarkı çevirdikçe çevirirler. Kalbim de bir şey var sanıp, çarpıyor demek ki...

Kafesleri sevmem ben. Petshop gezmeyi sevene de sinir olurum mesela bu sebeple. Bir şeyleri bir yere kilitlemek ne fena bir şeydir ya, bak gözlerim doldu. Kalbimin de hali bu mu acaba? Azad et beni, canımın istediğini yapayım yoksa kendimi de telef edeceğim seni de, mesajını mı vermeye çalışıyor bana kendi çapında?

Konuşuyorum arada, anlatmaya çalışıyorum. Geçenlerde de başına aynı şey geldi kalpçiğim, diyorum. Gittin sevdin sandım, peşinden geldim olmadı, sonra yerden yere çalındın... Şimdi nedir bu azad edilme sevdası, diye tatlı tatlı soruyorum. Durmuş sanacağınız kadar yavaş atıyor bir süre, ceza veriyor, küsüyor. Sonra yine aynı baskı! Dışarıdan bakan bir göz bile sayabilir nabzımı. (An itibarıyla, 15 saniyede 23 kere atıyor insafsız...)

Artık karar verdim, bıraksın beni gitsin. Boyunun ölçüsünün alıp geri gelir nasılsa. Şu şarkıyı armağan ediyorum kalbime, dinlesin dursun:
suç işlemiş eller gibi, perondaki boş trenler gibi, ucu görülmeyen tüneller gibi
zararsız küçük yalanlar gibi, yağmurdan kaçanlar gibi, bütün vapurları kaçıranlar gibi(+)
ağıramamış aydınlıklar gibi, kireç tutmuş çaydanlıklar gibi, hiç sevişmemiş insancıklar gibi
gel hiç üzülme; salına salına uç… ben gelemem ama sen git biraz dolaş...